Lamentablemente, perdeuse unha peculiar costume da antiga Roma, consistente en que cando un xeneral desfilaba vitorioso polas rúas de Roma, corría tras el un servo para lembrarlle as limitacións da natureza humana, co fin de impedir que incorrese na soberbia e pretendese, ao xeito dun deus omnipotente, usar o seu poder ignorando as limitacións impostas pola lei e o costume. Facíao pronunciando a frase «Memento mori», e con ela, lembrábase que mirara tras de si, que era un home e non un deus.
Cantos desgustos, con tarxetas escuras, banqueiros, curas e políticos, poderíanse evitar do vampirismo da cousa pública e volatilidade da ética, que nos separan cada vez máis, con tanta rapidez dun mundo totalmente diferente ao noso.
Como o tempo voa neste mundo «tempus fugit», programamos para rematar o ano, a seguinte programación, que agardemos gostedes. Podedes ollar o avance visual [.mp4 • 4'5 MB] da programación (ou calquera doutros avances realizados), no canle de «You Tube».

