Programación outubro - decembro de 2025

Cine de outono en Ribadavia

Luns de Filmoteca

Sesións de ciclo dos mércores

Sesións Maxistrais

X Ciclo Colexio de médicos

XIV Marxes fílmicas en Ribadavia

Sesións extraordinarias [+]

A estas alturas do ano, non estaría de máis darlle un repaso a como vai o cumprimento daqueles propósitos que un/ha se marcou hai uns meses e ver que cousas se lograron. Se unha delas foi ver bos filmes...non debería existir escusa coa proposta que vos presentamos, que como veredes é intensa e variada.

Pregamos unha atención aos ciclos en Ribadavia, ás últimas citas co ciclo do Colexio de médicos, ás sesións maxistrais que se programan en días distintos aos habituais e ás sesións extraordinarias (cun novedoso ciclo, en progreso, co Museo arqueolóxico a primeiros de decembro).

«out-dec 2025»· (cineclupePF)

Na canle de «You Tube» tedes o avance visual ^{[.mp4 • 16'9 MB]}, que resume a programación destes dous meses e medio.

Antes do detalle da programación, lembramos que tedes á vosa disposición as follas de sala de cada proxección no seguinte enlace [Abre outra xanela].

XIV Marxes fílmicas en Ribadavia

Mirando a China

Na décimo cuarta edición das Marxes fílmicas miramos a China, que neste século está a ser a centuria do xigante asiático, compatibilizando unha importancia crecente no panorama internacional coa presenza de comunidades chinesas cunha grande actividade económica en todos os países e no que poñeremos en valor parte das contribucións da cultura chinesa no cine actual.

«Marxes fílmicas 2025» &middot (a&b comunicación)

As Marxes fílmicas 2025 celebran a coincidencia coa exposición actual "Made in China" que pode visitarse no Museo etnolóxico de Ribadavia
e polo que animamos a vir con antelación, para así aproveitar a ocasión de explorar as contribucións que a cultura chinesa fixo a Galicia. No momento desta publicación, pregamos atención ao horario que pode sufrir variacións, con motivo da coincidencia doutros eventos programados sen confirmación actual.

Cine de outono en Ribadavia

Nas XIII Miradas etnográficas deste ciclo de outono no Museo etnolóxico de Ribadavia, eliximos catro filmes para quebrar o marco inicial da programación habitual e propoñer unha correspondencia coa parte expositiva do museo, nesta ocasión entre as afluenzas e influenzas do territorio, así como o seu efecto nas persoas.

«Miradas etnográficas 2025» (a&b comunicación)

Cine de outono en Ribadavia. Feitos reais.

A pesar de que en moitas ocasións descoñécese o caso no que pode estar baseado un filme, como se adoita dicir, ás veces a realidade supera á ficción. Nas XII Miradas etnográficas deste ciclo de outono no Museo etnolóxico de Ribadavia, eliximos catro filmes recentes para radiografiar a sociedade e falar de drogas, educación, urbanismo, activismo, a fé e a propia lingua. Catro propostas narrativas baseadas en feitos reais, cunha grande capacidade de atención, reflexión e entretenemento para tratar temas necesarios, mesturados con música, humor e emoción.

Cine estival en Ribadavia e Seixalvo

Marxes fílmicas filisteas 2024: Mirando a Palestina

Cine ao ar libre en Seixalvo

Sesións extraordinarias [+]

De seguido o refresco que propomos para este periodo estival, con programación en catro días de xuño, e dous en agosto e setembro.

Comezamos coa décimo terceira edición das Marxes fílmicas filisteas. Miramos a Palestina, cuxo territorio a historiografía o sitúa en torno ao 1200 a. C. a aparición duns pobos, denominados «pobos do mar», grazas ás fontes exipcias, que ocasionaron a crise e desaparición de diferentes culturas, imperios e reinos que existiran durante o Bronce Recente, xurdindo así novas entidades políticas como é o caso dos filisteos cuns hábitos culturais novos. A actual rexión, recibíu diferentes nomes; Os exipcios chamáronlle Canaán, os hebreos Israel, e os romanos dividírona en tetrarquías, entre as que estiveron as de Galilea e Xudea para logo darlle o nome de Palestina. Pola súa banda, os cruzados denominárona Terra Santa que dicían defender a sangue e lume...e que aínda hoxe segue a ser fonte de conflicto permanente.

«Marxes fílmicas 2024»· cartel realizado por Gael Carballo (cineclubePF)

As Marxes fílmicas 2024, son en calquera caso catro miradas a Palestina sobre a poboación e os habitantes que sofren ese conficto eterno, os luns e mércores da segunda quincena de xuño, no patio do Museo etnolóxico de Ribadavia

XIII Marxes fílmicas 2024: Mirando a Palestina

Marxes fílmicas filisteas: Mirando a Palestina

Na décimo terceira edición das Marxes fílmicas filisteas miramos a Palestina, cuxo territorio a historiografía o sitúa en torno ao 1200 a. C. a aparición duns pobos, denominados «pobos do mar», grazas ás fontes exipcias, que ocasionaron a crise e desaparición de diferentes culturas, imperios e reinos que existiran durante o Bronce Recente, xurdindo así novas entidades políticas como é o caso dos filisteos cuns hábitos culturais novos. A actual rexión, recibíu diferentes nomes; Os exipcios chamáronlle Canaán, os hebreos Israel, e os romanos dividírona en tetrarquías, entre as que estiveron as de Galilea e Xudea para logo darlle o nome de Palestina. Pola súa banda, os cruzados denominárona Terra Santa que dicían defender a sangue e lume...e que aínda hoxe segue a ser fonte de conflicto permanente.

«Marxes fílmicas 2024»· cartel realizado por Gael Carballo (cineclubePF)

As Marxes fílmicas 2024, son en calquera caso catro miradas a Palestina sobre a poboación e os habitantes que sofren ese conficto eterno, os luns e mércores da segunda quincena de xuño, no patio do Museo etnolóxico de Ribadavia

XI Miradas etnográficas. Quenes somos e de onde vimos

Nalgún apartado recuncho do universo, espallado de innumerables e escintilantes sistemas solares, houbo unha vez un astro no que animais astutos inventaron o coñecer. Foi o minuto máis soberbio e máis falaz da historia universal, pero, a final de contas, só un minuto.

Tras un par de respiracións da natureza, o astro entumeceuse e os animais astutos tiveron que perecer. Alguén podería inventar unha fábula como esta e, con todo, non ilustraría suficientemente, como de lamentable, escuro, estéril e arbitrario é o aspecto que ten o intelecto humano dentro da natureza; houbo eternidades nas que non existiu, cando de novo acábese todo para el, non sucedería nada. Porque non hai para ese intelecto ningunha misión ulterior que conduza máis aló da vida humana.

Neste tempo de retos e grandes encrucilladas, onde a intelixencia artificial semella tocar o ceo e as estrelas e talvez abra paso a unha nova humanidade, debería ser oportuno resolver antes do dilema de cara a onde imos,o intempestivo saber “Quen somos? e de onde vimos?.

Entre a néboas do outono percorreremos na memoria do cotián catro camiños para escintilar a arbitrariedade do saber quenes somos e de onde vimos.

XII Marxes Fílmicas: Ucraína

A Rus de Kiev, unha federación de tribos eslavas orientais, converteuse no Estado máis grande e poderoso de Europa dos séculos IX a XI. Ese territorio foi pasando a mans de diferentes potencias invasoras: primeiro foron os mongoles, despois austrohúngaros, otománs, os tsares rusos, até que no 1917 se converte nunha das Repúblicas fundadoras da URSS.

Desde 1991 Ucraína é un país independente. Prové de cereal a medio mundo, malia que a xente non goza da prosperidade económica prometida. O ucraíno e o ruso conviven como linguas de uso cotiá. Politicamente, sofre a inestabilidade dos seus gobernos: un dos seus presidentes sufriu un intento de envelenamento, producíronse manifestacións e algaradas de índole europeísta e nacionalista -o Euromaidán-, e o seu actual dirixente, Volodímir Zelenski, saltou á fama a través dunha serie de televisión na que encarnaba o mesmo presidente do país. Pero se hai un rasgo definitorio na condición ucraína, e a súa “condenada” posición xeopolítica estratéxica, entre os cantos de serea das potencias occidentais -a UE, a OTAN- e os da veciña Rusia.

Esta encrucillada é un reflexo da súa produción cinematográfica, que se caracterizou a miúdo por un debate sobre a súa identidade propia e sobre o nivel de influencia rusa e europea. Entre os seus grandes cineastas cómpre salientar os nomes de Kira Murátova -directora, guionista e actriz-, Aleksandr Dovzhenko -pioneiro da teoría da montaxe-, Dziga Vértov -autor, entre outros, de O home da cámara e do primeiro documental ucraíno sonoro: Entusiasmo. Sinfonía do Donbass- ou Serguéi Paradzhánov -cuxo cinema poético se afastou dos dogmas do realismo socialista-.

Coa lembranza das cruentas imaxes de Eisenstein na escalinata de Odesa -O acoirazado Potemkin, 1925-, as Marxes Fílmicas 2023 poñen o foco na Ucraína contemporánea, a que vive o drama da guerra: máis de 60.000 persoas mortas e outras tantas feridas, así como 17 millóns de persoas obrigadas a desprazarse lonxe das súas casas. Catro noites de cine ao abeiro do patio do Museo Etnolóxico para reflexionar, coa colaboración do Instituto Francés, a través de diferentes xéneros fílmicos -documental, drama, comedia, musical- sobre as consecuencias da política internacional e da violencia sobre a poboación civil ucraína.

Enfocamos a vida da Ucrania recente desde varias perpectivas e experiencias para reflexionar sobre as consecuencias da política internacional e da violencia que afecta á poboación causada pola guerra.

«MF:Ucraína-2023»· cartel realizado por Gael Carballo (cineclupePF)

Co acollemento organizativo e hospitalario do Museo etnoloxóxico, proxectaremos desta vez na cuarta e quinta semana do mes de xuño, luns e martes, os días 19, 21, 26 e 28 de xuño do 2023 nunha única sesión, ás 22:00 h., en VOSE (acceso de balde); no patio do Museo Etnolóxico de Ribadavia

Programación de outubro a decembro de 2022

Filmoteca CGAI

Comedias de outono

VII Ciclo Colexio de médicos

Cine de outono en Ribadavia

Sesións extraordinarias + >[Abre outra xanela]

Como mostrar e facer comprensible o sentido tráxico da grotesca realidade? Acaso a realidade en xeral é tan grotesca que nin Valle-Inclán foi quen de imaxinala?

A programación coa que rematamos o ano retrata algunha realidade en clave de comedia, sen que por iso poidamos negar o absurdo, o ridículo ou a traxedia. Mesturamos o esbozo da risada coa escuridade dos curtos días de outono, con filmes luminosos, melodías e alimentos que levar ao abeiradoiro que nos protexa dos tambores de guerra e da escuridade da vella Auria que nos desgoberna.

Enfrontamos a escuridade invernal coa sublime luz da Filmoteca de Galicia, destacando unha retrospectiva de Helke Misselwitz e as sesións fulgorosas de Charles Chaplin, Buster Keaton e Alberto Vázquez.

Por último, non esquezan as dúas ultimas citas co ciclo do Colexio de Médicos e o Ciclo de Outono en Ribadavia, no que incluímos a versión orixinal (subtitulada) de Alcarrás; o último Oso de Ouro da Berlinale.

«out-dec 2022»· cartel realizado por Gael Carballo (cineclupePF)

Na canle de «You Tube» tedes o avance visual ^{[.mp4 • 20'7 MB]}, que resume a programación destes dous meses e medio.

Antes do detalle da programación, lembramos que tedes á vosa disposición as follas de sala de cada proxección no seguinte enlace [Abre outra xanela].

X Miradas etnográficas. A terra que habitamos. Cine de outono en Ribadavia

No lonxano 2286 o señor Spock será o responsable de rescatar planeta das perturbacións que o alteran. A clave para estabilizalo será o canto das baleas, unha especie extinta séculos atrás. Para iso, embarcará na nave intergaláctica Enterprise rumbo ao San Francisco do ano 1986 cunha misión: salvar a terra.

A cuarta entrega Star Trek, dirixida polo propio Leonard Nimoy -o actor tras o entrañable Spock- en 1986, xa alertaba sobre os perigos que axexaban ao planeta. Estes foron en aumento a tal punto que, hoxe en día, os gobernos de medio mundo inclúen entre os seus programas "protocolos", "plans de acción" "alianzas estratéxicas" e outro tipo de analoxías para preservar os recursos da terra perante o irreversible cambio climático.

As voces da ciencia, da filosofía ou da socioloxía moderna urxen un cambio no pacto social. Avanzar cara a sociedades más xustas que garantan un reparto equitativo dos recursos. O cine, porén, só pode falar a través das imaxes en movemento. E iso é o que nos ofrece este ciclo de películas, que se celebra por décimo outono no Museo Etnolóxico de Ribadavia: catro 'miradas' sobre o noso planeta, a nosa relación con el e a que mantemos con nós mesmos.

Como será a vida en 2286? O certo é que en 2022 andamos enleados en guerras, que só fan ilustrar o noso fracaso.

Encomendémonos á misión do señor Spock.

XI Marxes fílmicas: Vietnam

A crúa guerra vivida en Vietnam no século pasado foi motivo de guión e argumento para moitas cintas. Se hai un título que a todo o mundo lle vén á cabeza nese sentido, é a inesquecible «Apocalypse Now» (Francis Ford Coppola, 1979), rodada porén en Filipinas. Ademais, outras moi famosas foron «Good Morning Vietnam» (Barry Levinson, 1987), «A chaqueta metálica» (Stanley Kubrick, 1987) ou «O cazador» (Michael Cimino, 1978). Con todo, pouco máis se sabe da historia deste país, onde sempre se contaron os relatos desde os ollos occidentais e que pouco a pouco foi quen de gañarse un oco na sétima arte asiática.

Algunhas das mellores películas dos últimos anos son as seguintes, e agardamos se aventuren connosco nesta viaxe ao sueste asiático desde o patio do Museo Etnolóxico de Ribadavia.

«MF:Vietnam-2022»· cartel realizado por Manuel P. Barbeito (cineclupePF)

Os filmes proxéctanse na segunda e terceira semana do mes de xullo, luns e martes, os días 4, 5, 11 e 12 de xullo do 2022 nunha única sesión, ás 22:00 h., en VOSE (acceso de balde); no patio do Museo Etnolóxico de Ribadavia

Cine de outono en Ribadavia 2021

Seguindo a colaboración co Museo etnolóxico de Ribadavia, trasladamos á mirada de Outono á Ourense, con catro propostas diferentes que teñen un denominador común; a relación das persoas co entorno...unhas veces despoboado e outras co dinamismo florecente doutros tempos.

Será os sábados na Casa da cultura de Ribadavia, con acceso de balde. De seguido o detalle da programación.

«Cine de Outono 2021» · cartel deseñado por Manuel P. Barbeito (cineclupePF)

X Marxes fílmicas (2021): Perú

A pesar de celebrar en varios anos consecutivos, un período de gran crecemento económico, (nos 90, chegou a ser comparado cos tigres de Asia) Perú sigue a sufrir a desigualdade e a inxustiza social.

Desde a segunda metade dos 90, podemos distinguir no cinema peruano, cinco campos: o primeiro dedicado a fórmulas comerciais que atraian ao público masivo; o segundo, que tamén busca a difusión pública pero sen pretensións de audiencia masiva e con temáticas ligadas ao cinema de autor; o terceiro, formado por cintas autoxestionadas que se estrean en espazos alternativos; o cuarto, relacionado co xénero documental e o quinto formado polas curtametraxes realizadas en universidades e institutos.

A selección realizada, busca un híbrido representativo sobre os diferentes campos mencionados, con autoras emerxentes e consagradas/os. É posible identificar unha tendencia para presentar personaxes que como consecuencia da expansión dunha economía neoliberal, vense obrigados a lidar coa cultura de transgresión que se fortaleceu no país durante os últimos vinte e cinco anos e que non atopan un lugar no sistema. Nos filmes seleccionados, existe unha énfase na informalidade e na constante violación ás normas que ten lugar no país e se condicen coas propostas académicas que indican que no Perú estendeuse unha cultura de transgresión pola ausencia dun Estado que impoña a lei. Pódese sinalar que contrapóñense ao discurso que indica que o ingreso do Perú ao mundo globalizado, realizado a través da implantación do modelo neoliberal, está a brindarlle oportunidades a todos os sectores sociais. Hai unha evidencia que diferentes segmentos da sociedade non se están a beneficiar do progreso que prometía o libre mercado. Pola contra, a tendencia é a sinalar que o modelo está a xerar individuos máis que cidadáns debido a que a cultura de transgresión empuxa ás persoas ao individualismo (evidentemente, isto sucede en máis países). Finalmente, en base á selección destas catro cintas poderíase dicir que o cinema peruano de autor está a manter a tradición de poñer en evidencia os problemas da sociedade e non se encola ao discurso do mercado.

Os filmes proxéctanse na segunda e terceira semana do mes de xullo, os luns e mércores, os días 5, 7, 12 e 14 de xullo do 2021 nunha única sesión, ás 22:00 h. en VOE e acceso de balde.

«Marxes Fílmicas 2021» realizado por Gael Carballo (cineclupePF)

Coma sempre antes do teatro da MIT, agardamos veros no patio do Museo Etnolóxico de Ribadavia

De seguido o detalle da programación:

Ciclo de outono en Ribadavia

Dadas as restriccións impostas a Ourense e Ribadavia co número de asistentes en espazos culturais, retrasamos a habitual cita de novembro no Museo etnolóxico de Ribadavia, para este mes de decembro e nun lugar e formato distinto.

Será en dous fins de semana na igrexa da Madalena, cun horario tamén alternativo para permitir cumprir outra das obrigas impostas, como é o toque de recolla.

Nesta caso o ciclo proposto é unha radiografia galega de cine que consideramos xa, uns clásicos. Pregamos atención ás medidas sanitarias para previr a expasión do COVID. As sesións teñen un aforo limitado, con profilaxis de mans no acceso, distancia de seguridade e obriga de máscara en todo momento.

O acceso é de balde e de seguido o detalle da programación.

Programación novembro e decembro de 2019

Miradas etnográficas

Oriente/Occidente

O documental do mes

Filmoteca CGAI

Sesión especial: 25-N en negro

O esquema spengleriano ("A decadencia de Occidente" de Oswald Spengler), definía unha serie de trazos distintivos que se manifestaban en todas as culturas por igual enmarcándoas aos acontecementos particulares. Con base a ese esquema e aplicando un método que el chamou a “morfoloxía comparativa das culturas”, Spengler proclamou que a cultura occidental atopábase na súa etapa de vellez ou a punto do final.

A evolución no tempo da cultura oriental con reflexo e influecias entre si, fai predicir o mesmo camiño de enfermidade. Ambas conviven nunha desaforada carreira ao precipicio, que en occidente identificamos como capitalismo e no outro lado denominan "reforma económica". En calquera caso, tomando prestada a estrutura de Spengler, observamos na primeira película do ciclo, a evolución de China a través de dous matrimonios. Tamén veremos o amor e desamor, os salarios de miseria e xornadas de escravitude polo ben común ou polo do capital.

Todo avanza, a tecnoloxía, a vida, o amor...vivimos unha estraña viaxe desde a inexistencia á inexistencia, como a democracia; esa feliz máscara do capitalismo mundial que pode viaxar de oriente a occidente a golpe de click ou en incómodas escalas en apretados artefactos voadores.

«Oriente/Occidente»· cartel deseñado por Iñaki Nóvoa (cineclupePF)

Desta vez, o avance visual ^{[.mp4 • 20'7 MB]} que adianta a programación reflexiona precisamente sobre o paso do tempo, algo substancial para nós precisamente no ano que pechamos, a piques de cumprir medio século de vida.

(Atención ao horario do 13 de novembro e ás sesións do 25 e 28 de novembro.)

Viaxes excéntricas

Durante o mes de novembro de 2019 viaxamos coa 7ª edición do Cine de Outono, ás Miradas Etnográficas. Multiplicamos os diferentes centros de interese para chegar a destinos imprevistos, a realidades que superan o propio inicio do periplo, e obrigan a trazar novas hipérboles con imprevisibles experiencias.

Así que calculamos rumbo, escrutamos o tempo e movémonos pola escuridade do pasado. A lingua, a música, a imaxe e a palabra como resorte do patrimonio e como motor de identidade e alicerce da rebeldía. E descubrimos, unha vez máis, que estamos de volta no inicio da viaxe.

Tomen asento e sexan benvidas. As proxeccións serán no Museo Etnolóxico de Ribadavia; os sábados 9, 16, 23 e 30 de novembro ás 20 horas e de balde.

De seguido o detalle da programación.

Marxes fílmicas: unha viaxe a Tunisia

Os primeiros minutos do cine africano na época Lumière foron rodados en Tunisia (polo operador de orixe alxeriana Félix Mesguich) e tamén a produción de Albert Samana Chikly, Ghézal, a filla de Cartago (1924), que está considerada a primeira longa de ficción do continente.

Tunisia, ese pequeno país con pouco máis de 10 millóns de habitantes, segue tentando actualizar o seu camiño de progreso no social e no político. A crise política en Tunisia de 2010-2011, coñecida como a Revolución dos Xasmíns ou a Intifada de Sidi Bouzid, debido a que comezou na cidade de Sidi Bouzid, conqueríu o derrocamento do goberno autocrático de Zine El Abidine Ben Ali.

Os medios de comunicación tomaron como data de inicio o venres 17 de decembro de 2010, cando o mozo universitario e vendedor ambulante Mohamed Bouazizi se queimou ao bonzo na devandita cidade de Sidi Bouzid para protestar pola acción da policía que, ao confiscarlle o seu posto de venda de froitas na rúa, condenárono ao paro e á miseria.

Esta só é unha pequena mostra dos filmes mais destacados de Tunisia e sobre Tunisia dos últimos anos. Paga a pena facer esta viaxe; será no patio do Museo Etnolóxico de Ribadavia, como aperitivo do elixir da Mostra Internacional de Teatro.

«Marxes Fílmicas 2019» deseño de Iñaki Nóvoa (cineclupePF)

Os filmes proxéctanse na segunda e terceira semana do mes de xullo, os luns e mércores, os días 8, 10, 15 e 17 de xullo do 2019 nunha única sesión, ás 22:00 h. en VOSE e acceso de balde.

De seguido o detalle da programación, mais dadas as dificultades de conquerir algúns dos filmes seleccionados, reiteramos a nosa gratitude pola colaboración do Instituto Francés de Bilbao.

Cine de outono - Miradas etnográficas 2018

Durante o mes de novembro de 2018 a 6ª edición do Cine de Outono - Miradas Etnográficas está adicada ao pasado, tan vixente no actual presente. Serán cuatro miradas de directoras e directores españois sobre o presente das tradicións, do pasado e inevitablemente das cuestión futuras.

As proxeccións serán de balde os venres ás 20.00 h, no Museo Etnolóxico de Ribadavia; o 9, 16, 23 e 30 de novembro.

De seguido o detalle da programación.

Marxes Fílmicas: Unha ollada ao redor

Rompendo a tradición dos últimos anos, as noites do Museo propoñen a instrospectiva como método de análise: Que din dunha sociedade os filmes que ve?

Diriximos a ollada cara aos espectadores dos festivais de cinema. Consumidores dunha cultura audiovisual que, segundo as directivas da Unión Europea, promoven a formación dun espírito crítico e a difusión dos valores de integración de todas as razas e cultura da nosa contorna.

A través do palmarés do último Festival internacional de curtas de Bueu (FicBueu) e doutras películas con amplo percorrido en certames internacionais (entre eles o OUFF), abrímoslle unha fiestra arredor de nós mesmos , como público.

Os filmes proxéctanse na primeira e segunda semana do mes de xullo, os martes e xoves, nunha única sesión, ás 21:30 h. en VOSE e acceso de balde.

«Marxes Fílmicas: unha ollada ao redor» deseño de Iñaki Nóvoa (cineclupePF)

De seguido o detalle da programación, e en breve, daremos conta do cine do verán.

3 Xullo 2018

martes

«Curtas internacionais premiadas no FICBUEU»

Dirección de Jaqueline Lentzou · Flurin Giger · Luz Olivares Capelle · Paul Ploberger · (2016-7)

FOX
Jaqueline Lentzou (Grecia, 2016) 28 min.
Sección oficial nos festivais de Locarno, Saraxevo e Atenas. Primeiro Premio no FICBUEU 2017

Atenas, Grecia. Unha vaga de calor. Stephanos está a traballar e escoitar rap, mentres a súa nai está planificando o día. Tras outra pelexa entre eles, el queda só para coidar dos seus dous irmáns máis novos e Lucy, o can da familia.

RUAH
Flurin Giger (Suíza,2016) 18 min.
Nomeado á mellor curta na Biennale de Venecia e Festival de Sitges 2016. Segundo Premio no FICBUEU 2017.

Nove personaxes, catro historias, unha situación. Como actuar ao saber que algo grande, algo irreversible, algo do que non pode fuxir ou loitar, vai pasar.

WALD DER ECHOS
Luz Olivares Capelle (Austria, 2016) 30 min.
Mellor película nos Austrian Film Awards e premio á Mellor Dirección no FICBUEU 2017.

Unha adolescente, Christina, perde aos seus amigos no bosque. Ao buscalos, deles atopa os corpos de tres nenos afogados na beira dunha lagoa. Nas vacacións de verán, nas profundidades do bosque, tres nenos, curmáns, xogan ao redor dun lago cando atopan unha moza afogada na auga. Que é real e que é un espello?

BIER & CALIPPO
Paul Ploberger (Austria, 2017) 28 min.
Presente nos festivais de Max Ophüls, Münster e Salzburgo. Mellor Música no FICBUEU 2017.

Un grupo adolescente quere ir de xira. Jojo, a moza da banda, é levada a unha área de descanso polo seu pai preocupado por unha reunión, mentres a súa amiga Toni discute e o resto da banda están borrachos.

Comparte o evento ❯❯

SESIÓN:

COTA:

  21:30 h. (CEST)

  De balde até completar aforo (60 persoas aprox.)

5 Xullo 2018

xoves

«Curtas nacionais premiadas no FICBUEU»

Dirección de Alberto Taibo · Juanjo Giménez Peña · Chema García Ibarra · Claudia Costafredar · Alberto Vázquez Rico · David Martín de los Santos · (2016-7)

LENI K
Alberto Taibo (España, 2015) 19 min.
Mellor Curta e Mellor Director en CyLnema en corto. Mellor Guión FICBUEU 2017

"Leni K." é unha "home movie" gravada pola fotógrafa e cineasta alemá Leni Kastell durante a súa estadía de cinco meses na casa dos seus cuñados en Tierra de Campos, durante o ano 1945.

TIMECODE
Juanjo Giménez Peña (España, 2017) 15 min.
Nomeado á Mellor Curta de Ficción nos Oscar, Palma de Ouro á Mellor curta Festival de Cannes e Mellor Curta de Ficción nos Goya. Premio do Público no FICBUEU 2017.

Luna é unha vixiante de seguridade que traballa no aparcadoiro dunhas oficinas. Cansa do seu traballo e do seu xefe, túrrnase con Diego, a quen apenas ve uns segundos ao día. A partir dun curioso achado, Luna descubrirá unha maneira de comunicarse co seu compañeiro.

LA DISCO RESPLANDECE
Chema García Ibarra (España-Turquia, 2016) 12 min.
Mención Especial no Festival de San Sebastián. Gran Premio do Xurado Semana de Cine de Medina del Campo. Mellor Curta Española no FICBUEU 2017.

Un sábado en abril. Vai bo tempo. A sombra da montaña crece mentres cae a tarde. Cinco nenos preparan a noite: teñen alcol, coche e música. Dá igual que a discoteca leve anos pechada.

NÉBOA
Claudia Costafreda (España, 2017) 18 min.
Mellor Curta Iberoamericana no Festival de Huesca. Mellor Curta Galega no FICBUEU 2017.

Telma, unha muller de 5 anos, regresa a Galicia coa intención de devolver a Desiderio, o can que herdou hai dous meses, logo da morte do seu pai. Para ela acabará sendo unha viaxe de encontro coas orixes nas que terá que superar e afrontar un conflito latente que a mantivo lonxe da súa terra e, sobre todo, do seu pai.

23 DE MAYO
David Martín de los Santos (España,2016) 16 min.
Mención Especial do Xurado no Festival de Cine Español de Málaga. Mellor Película Documental no Festival de Medina del Campo

As voces de dúas mulleres e os vestixios dunha casa detida no tempo rescatan a memoria dos que viviron alí.

DECORADO
Alberto Vázquez Rico (España,2016) 11 min.
Goya Mellor Curta Animada e Mellor Curta Internacional de Animación no Festival Internacional de Vila do Conde. Participación na Quincena de Realizadores de Cannes 2016.

O deterioro dunha relación e a forma en que isto afecta ao mundo que os rodea.

Comparte o evento ❯❯

SESIÓN:

COTA:

  21:30 h. (CEST)

  De balde até completar aforo (60 persoas aprox.)

10 Xullo 2018

martes

«Santoalla»

Dirección de Andrew Becker e Daniel Mehrer · (2016)

Filme seleccionado para a Gala de inauguración do OUFF 2016

Filme documental que vira ao redor de Martin Verfondern e Margo Pool, unha parella de holandeses progresistas, que só tiñan un soño: vivir no campo, lonxe das limitacións e complicaciones da cidade. Con todo, ao chegar á parroquia galega de Santoalla (lugar no que se rodou "Sempre Xonxa", de Chano Piñeiro), estes estranxeiros desafiaron as tradicións da única familia residente na localidade, iniciando un conflito de máis dunha década que culminou coa misteriosa desaparición de Martin.

Comparte o evento ❯❯

SESIÓN:

COTA:

  21:30 h. (CEST)

  De balde até completar aforo (60 persoas aprox.)

12 Xullo 2018

xoves

«Posoki» Destinos

Dirección de Stephan Komandarev (2017)

Presentado no festival de Cannes (Un certain regard) e de Xixón. Premio mellor filme no Festival de Cleveland 2017

Nunha reunión co seu banqueiro, o dono dunha pequena empresa que vive conducindo un taxi descobre que ten que pagar un suborno para obter un préstamo. A comisión que revisou a súa reclamación de extorsión agora quere cobralo. Fóra das súas caixas, dispara ao banqueiro e dispara a si mesmo. O incidente causa un revolvemento a nivel nacional, cuestionando o desencanto da sociedade. Mentres tanto, seis taxistas e os seus pasaxeiros pasan de noite, cada un esperando atopar un futuro mellor.

Comparte o evento ❯❯

SESIÓN:

COTA:

  21:30 h. (CEST)

  De balde até completar aforo (60 persoas aprox.)

Todas as proxeccións son en VO/VOS, no patio do Museo Etnológico de Ribadavia,(Rúa Santiago 10 de Rivadavia - Ourense)

Pregamos puntualidade.

Horarios CUT+1

Programación de novembro e decembro de 2017

Miradas etnográficas

Semana da ciencia

Filmoteca CGAI

Ciclo Incertezas

Sesión especial: O día + curto...Javier Fesser

Cal será o noso futuro? Vivimos nun mundo cambiante e non só...polos avatares fronteirizos envoltos en bandeiras. Movémosnos ás escuras á deriva dun mercado global que impón as súas normas por enriba da xustiza social; son tempos de axustes, postmodernidade, intelixencia artificial, tempos modernos ou como diría Bauman "Tempos líquidos".

Na selección de películas para rematar este ano, con vidas fragmentadas sen respostas definitivas, guiounos ese tránsito interior, para ver un mundo en evolución permanente.

«Incertezas» · cartel deseñado por Iñaki Nóvoa (cineclupePF)

Como sempre o avance da programación é acompañado cunha ambientación musical, neste caso coa cantante portuguesa Márcia. avance visual ^{[.mp4 • 20'7 MB]} Non teñan medo deste mundo de incertezas, e como "Mal menor" acompáñenos na escuridade da sala, como si dunha caverna platónica, na procura de utopías, emocións e sabedoría.

(Atentos, aos horarios do 8 de novembro e 11 de decembro)